Wspólnota Modlitewna Odnowy w Duchu Świętym.

MAGNIFIKAT

„Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu,
Zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. „ Łk.1,46-48

Wspólnota Modlitewna Odnowy
w Duchu Świętym.

„A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni,
aż do skończenia świata”
/Mt 28,20/

STATUT

CHARYZMAT WSPÓLNOTY

Magnifikat jest Wspólnotą Odnowy w Duchu Świętym o silnym rysie Maryjnym oraz Ignacjańskim otwartą na działanie Ducha Świętego. Jest częścią Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej w Archidiecezji Toronto(CCRC) w której reprezentuje Polonię.Gromadzi się aby raz w tygodniu wspólnie przeżyć Eucharystię a następnie trwać na radosnej,śpiewnej modlitwie uwielbienia oraz wysławiania Boga Wszechmocy zawierzając Panu poprzez ręce Maryji codzienność oraz wsłuchując się w Jego Słowo.W ostatnią Niedzielę miesiąca spotyka się na Mszy Świetej z modlitwą o uzdrowienie.Organizuje wydarzenia Ewangelizacyjne takie jak Forum Charyzmatyczne.Wspiera modlitwą wszelkie intencje umieszczane w Pogotowiu Modlitewnym.

Modlitwa wspólnotowa. Dużą rolę we wspólnocie odgrywa wspólna,spontaniczna modlitwa.Taka modlitwa jest równocześnie świadectwem. Dzielimy się tym, co wewnętrznie przeżywamy. W trakcie modlitwy spontanicznej, wypowiadając swoją modlitwę na głos,
w pewnym sensie „udostępniamy” ją innym ludziom, i tym samym, zapraszamy ich do swojej modlitwy. Pragnienia, myśli, czy też modlitewne intencje, które rodzą się w naszych sercach, nie pozostają ukryte, ale zostają zwerbalizowane, ubrane w słowa i w formie uwielbienia, dziękczynienia, prośby wypowiedziane na głos. Dzięki temu, uczymy się wobec siebie wyrażać to, co przeżywamy w stosunku do Boga, nasza modlitwa staje się wtedy świadectwem tego, że Bóg jest żywy, że Bóg wkracza w nasze życie, że przeżywamy w stosunku do Niego czy to wdzięczność, czy ufność. Taka modlitwa ma ogromne znaczenie dla ożywienia wiary, dla budowania wspólnoty. W ten sposób istota modlitwy wspólnotowej wiąże się z faktem, że modlimy się już nie dla siebie, ale również dla i za innych.

„Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec,
który jest w niebie.Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje,
tam Jestem pośród nich”.(Mt 18, 19-20)

Modlitwa wstawiennicza to wznoszenie naszych rąk, duszy i serca do Boga, by ogarnął całe życie naszych bliźnich. Wyciągamy swoje dłonie nad nimi w geście, że jesteśmy jedno z nimi
w ich cierpieniu, chorobie, opuszczeniu i w tym wszystkim, czego nie potrafią sami wypowiedzieć ustami. Prosimy, by dobry Pan uzdrowił historię ich życia, wszystkie zranienia i choroby, by wymazał z ich pamięci te wspomnienia, które były dla nich jak raniące ciernie. Wołamy do Jezusa za nimi: “Maranatha – przyjdź Panie Jezu”, niech nastanie w ich sercach i ciałach Twoje królestwo łaski i pokoju.

„Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szlii owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek
Go poprosicie w imię moje.” (J 15, 16)

Ewangelizacja – głoszenie Jezusa osobistym przykładem życia codziennego, w ramach akcji wspólnoty oraz współdziałając z innymi.

„Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię każdemu stworzeniu” (Mk 16, 15)

DUCHOWOŚC WSPÓLNOTY

Miłość – z miłości do Boga, bliźniego i siebie samego.

„To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem”
(J 15,12)

Świętość – osobista ku świętości wspólnotowej kościoła.

„..ale w całym postępowaniu stańcie się wy również świętymi na wzór Świętego, który was powołał, gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty” (1 P 1,15-16),

Pokora/Posłuszeństwo – z pokorą przed Bogiem w uniżeniu przed bliźnim.

„Bóg sprzeciwia się pysznym, pokornym zaś daje łaskę … Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was” (Jk 4, 6 i 10)

Służba – w służbie Bogu i Ewangelii, Kościołowi, wspólnocie.

„A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec” (J 12, 26),

Jedność – braterska we wspólnocie Kościoła i całego Ludu Odkupionego, na chwałę i uwielbienie Boga Ojca- Stwórcy i Dawcy życia w Jezusie – naszym Panu i Zbawicielu przez Ducha Świętego – Pocieszyciela i Ożywiciela, poprzez Maryję Matkę – Wspomożycielkę, Świętych i Zastępy Anielskie.

„…dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia: tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego, a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie. Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich!” (Flp 2, 2-4).

STRUKTURA WSPÓLNOTY

Wspólnota przyjmuje następującą hierarchię w ewangelicznym posłuszeństwie:
a/ wspólnotę stanowią wszyscy jej członkowie,
b/ spośród członków wywodzi się grono animatorów – odpowiedzialnych i posługujących,
c/ z grona animatorów wybierany jest kierujący całością wspólnoty lider,
d/ opiekę duchową i hierarchiczną sprawuje opiekun duchowy-kapłan,
e/ poprzez opiekuna duchowego wspólnota podlega opiece pasterskiej księdza proboszcza oraz Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej w Toronto.
OPIEKUN DUCHOWY
Służba kapłana jest służbą hierarchiczną-uobecnia Chrystusa jako Głowę i Pasterza Kościoła nie tylko przez oddanie i dyspozycyjność, lecz również przez podejmowanie odpowiedzialności za wspólnotę, a szczególnie za przekaz wiary i sprawowanie sakramentów. Uczestniczy bezpośrednio w życiu wspólnoty poprzez spotkania modlitwne lub dzieła Ewangelizacyjne.
Kapłan odpowiada za poprawność nauczania i rozeznawania, zgodnie z nauczaniem Soboru Watykańskiego II. Ksiądz Opiekun jest odpowiedzialny za właściwą formację osób odpowiedzialnych we wspólnocie , tj. lidera i animatorów oraz wszystkich członków wspólnoty. Jest największym autorytetem we wspólnocie. Korzysta ze swojego autorytetu w sytuacjach braku jedności, niezdrowej rywalizacji pomiędzy członkami wspólnoty czy wobec postaw niezgodnych z moralnością chrześcijańską. Jest bramą do Wspólnoty.
LIDER

Na czele wspólnoty stoi osoba świecka – lider, odpowiedzialna wraz z kapłanem za całą wspólnotę, a ich służba jest oparta przede wszystkim na pokornym wsłuchiwaniu się w to, co Bóg mówi do wspólnoty i poszczególnych jej członków. Kapłan, jak i lider świecki nade wszystko słuchają Chrystusa i są otwarci na natchnienia Bożego Ducha.

ODPOWIEDZIALNI

Wraz z kapłanem i liderem odpowiedzialni stanowią grono prowadzących i odpowiedzialnych za całą wspólnotę. Odpowiedzialni przyjmują na siebie trud i zobowiązanie do stałego budowania autorytetu lidera wobec całej wspólnoty, jak i na zewnątrz niej. Grono troszczy się również jako posługujący o uzyskanie autorytetu u wszystkich członków w zakresie podejmowanych posług, zwłaszcza modlitewnych.

Obowiązkiem lidera i odpowiedzialnych jest:

a/ współpraca z kapłanem,
b/ rozeznawanie i planowanie wraz z kapłanem kierunku działania Wspólnoty,
c/ rozeznawanie wraz z kapłanem charyzmatów,
d/ odpowiedzialność za realizację celów Wspólnoty,
e/ planowanie przebiegu formacji we Wspólnocie z uwzględnieniem aktualnych
i przyszłych potrzeb (np. organizację rekolekcji wspólnotowych, wysyłanie członków wspólnoty na właściwe kursy i rekolekcje organizowane przez CCRC).
f/ wyznaczanie animatorów i skarbnika,
g/ kierowanie działaniami wszystkich animatorów,
h/ stała troska o wszystkich członków wspólnoty,
i/ stała obecność w spotkaniach modlitewnych i w posłudze wstawienniczej,
j/ dbanie o życie sakramentalne (spowiedź, Eucharystia).
k/ sprawy materialne wspólnoty,
l/zapraszanie kapłanów z Polski związanych bezpośrednio z Odnową Chatyzmatyczną.

Wszelkie decyzje istotne dla funkcjonowania wspólnoty: posługi wewnątrz wspólnoty i na zewnątrz, organizacja działań ewangelizacyjnych, kierunki formacji, dobór grona animatorów
i ich posług lider podejmuje osobiście ale opierając się na konsultacjach i uzgodnieniach z kapłanem i gronem odpowiedzialnych.

Odpowiedzialny może zostać odwołany przez lidera z prowadzenia posługi kiedy utraci jego pełne zaufanie i ewidentnie nie wywiązuje się z przyjętych na siebie zobowiązań wobec wspólnoty oczywiście po uprzedniej konslultacji z opiekunem duchowym. Działania te wymagają jednak szczególnej ostrożności i delikatności oraz otwartości na odmienność.

W wypadku czasowej nieobecności lidera, funkcję pełni wyznaczony zastępca lidera.

Wybór lidera oraz odpowiedzialnych:
W pierwszym tygodniu po zakończonym Seminarium Odnowy w Duchu Świetym lider ogłasza wspólnocie listę kandydatów na lidera, listę kandydatów na odpowiedzialnych oraz termin wyborów.
Kandydat na lidera i odpowiedzialnego powinien spełniać następujące warunki:

1. Dba o żywą relację z Jezusem.
2. Jest we Wspólnocie co najmniej dwa lata, co najmniej rok pełnił odpowiedzialną funkcję (lider,odpowiedzialny, animator).
3. Ukończył Seminarium Odnowy w Duchu Świętym.
Prawo do głosowania na lidera i odpowiedzialnych ma członek wspólnoty który uczestniczy w jej życiu i który osobiście stawi się na wyborach w wyjątkowych sytuacjach zdrowotnych lub zawodowych przekaże swój głos anonimowo.
Lider jest wybierany większością głosów na okres trzech lat z możliwością corocznej weryfikacji przez wspólnotę oraz samego lidera.Wybór lidera wymaga akceptacji opiekuna duchowego-kapłana. Funkcja może być sprawowana przez wiele lat pod warunkiem, że co trzy lata odbywać się będą wybory lidera.